مستفاده از ماده 3 قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء و اختلاس و کلاهبرداری در حضور موضوع فوق چنین برداشت میشود:
هر یک از مستخدمین و مأمورین دولتی اگر برای انجام دادن یا انجام ندادن امری که مربوط به آنها بوده و در شرح وظایفشان میباشد وجه یا مال یا سند پرداخت وجه یاتسلیم مالی را مستقیماً و یا غیرمستقیم قبول نماید در حکم مرتشی است و شخصی که این وجوه را پرداخت میکند به عنوان راشی شناخته شده است.
برای جرم ارتشاء قانونگذار حساسیت زیادی نشان داده و کیفر آن را بعض موارد تا اعلام ( چنانچه از مصادیق مفسد فی الارض باشد ) تعیین کرده است.
پیامبر گرامی اسلام در باب رشوه گیرنده و رشوه دهنده میفرماید:
«لعنه الله علی راشی و المرتشی»
«نفرین خدا بر رشوه دهنده و رشوه گیر ( حکمت 2228نهج الفصاحه )»
و در حکمت 2693 نهج الفصاحه میفرماید:
«و ما من قوم یظهر فیهم الرشاء الا اخذوا بالرعب»
هیچ گروهی بلای رشوه خواری و رشوه دهی در میانشان رواج نیافت جز آنکه به بلای ترس و ناامنی کیفر شدند.
امید است خداوند همه ما را مسیر صراط مستقیم قرار دهد و از توسل به این گونه اعمال حفظ فرماید. آمین